Na ścieżce edukacyjnej ?Przełęcz Tąpadła ? Szczyt Ślęży?

W dniu 9 września 2020 roku uczniowie klasy VII e ze Szkoły Podstawowej nr 2 w Kamiennej Górze wybrali się na pierwszą w tym roku szkolnym wycieczkę szlakami turystycznymi Masywu Ślęży. Młodzi miłośnicy turystyki pieszej i edukacji przyrodniczej w terenie wzięli udział w ?Cyklu wycieczek edukacyjnych do centrów edukacji ekologicznej oraz wycieczek popularnych rozwijających zainteresowania krajoznawczo-przyrodnicze młodych mieszkańców Kamiennej Góry?, który organizowany jest przez Zarząd Oddziału Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych przy wsparciu finansowym Gminy Miejskiej Kamienna Góra.

Po przyjeździe autokarem PKS do Sobótki młodzi kamiennogórzanie spotkali się z Wiesławem Pazganem pracownikiem Dolnośląskiego Zespołu Parków Krajobrazowych we Wrocławiu, który wspólnie z Radosławem Sosnowskim prowadząc ósmoklasistów po tym interesującym zakątku województwa dolnośląskiego w ciekawy sposób przybliżali im historię oraz walory przyrodnicze ?dziewiczego? dla nich Masywu Ślęży. Jeszcze w autokarze zapoznał ich z legendą ?o wędrującym mnichu?, który co roku przesuwa się o ziarnko piasku w stronę szczytu Ślęży (718 m.n.p.m) chcąc dojść do macierzystego klasztoru. Mnich to jedna z licznych starożytnych rzeźb kultowych, które są osobliwością Masywy Ślęży, którą uczestnicy wycieczki mogli zobaczyć zza szyb autokaru.

Na początek uczestnicy wycieczki zobaczyli w Będkowicach mały skansen osadniczy w postaci trzech chat z okrąglaków oraz studni. Znajduje się on tuż za głównym wejściem do rezerwatu archeologicznego ? bramy w palisadzie z drewnianymi wojami piastowskimi. REZERWAT ARCHEOLOGICZNY to zrekonstruowany zespół osadniczy Ślężan, który funkcjonował od VIII do XIII wieku. Słuchając opowieści przewodników o życiu Ślężan dowiedzieli się m.in. co to były ?kurne chaty?, a po zwiedzeniu wnętrza chat zobaczyli także groblę ze średniowiecznym stawem oraz kamienny krąg kultowy. Częścią rezerwatu jest też cmentarzysko kurhanowe, będące miejscem pochówku mieszkańców grodu, na którym znajduje się kilkadziesiąt kurhanów. Po zwiedzeniu skansenu i zrobieniu sobie pamiątkowego zdjęcia z wojami w tle, ósmoklasiści zobaczyli także z za szyb autokaru interesujący dwór obronny z 1546 r., otoczony fosą wypełnioną wodą z leżącego obok stawu oraz okazały pomnik przyrody ? dąb szypułkowy.

Następnie, po dojeździe do Sulistrowiczek, zwiedzili ciekawy, zbudowany pod koniec XX w. kościół Matki Bożej Dobrej Rady, którego bryła nawiązuje do stylu podhalańskiego. We wnętrzu świątyni znajdują się piękne witraże przedstawiające rośliny występujące na Łące Sulistrowickiej ? rezerwacie przyrody, w tym kosaciec syberyjski, wawrzynek wilczełyko oraz pełnik europejski. Ciekawe jest także połączenie symboliki chrześcijańskiej z pogańską, reprezentowaną przez dwa ślężańskie niedźwiedzie podtrzymujące stół ołtarzowy i replikę starożytnej kultowej rzeźby mnicha.

Po przyjeździe na Przełęcz Tąpadła, powstałą jak głosi legenda o powstaniu Ślęży, powstałej w wyniku tupnięcia nogą przez jednego z diabłów, po wojnie z aniołami, młodzi kamiennogórscy turyści słuchając opowieści przewodników żwawo wyruszyli za żółtymi znakami turystycznymi w kierunku ŚLĘŻY (718 m.n.p.m.) najwyższego szczytu Przedgórza Sudeckiego. Do szczytu poprowadziła ich ŚCIEŻKA PRZYRODNICZA ŚLĘŻAŃSKIEGO PARKU KRAJOBRAZOWEGO utworzonego w 1988 r. dla ochrony walorów przyrodniczych i krajobrazowych MASYWU ŚLĘŻY o powierzchni ponad 8 190 ha, a wraz z otuliną 15 640 ha. Część obszaru parku, po której wędrowali młodzi miłośnicy przyrody i krajobrazu górskiego objęta jest także inną formą ochrony przyrody, którą jest obszaru ?NATURA 2000? ? MASYW ŚLĘŻY. Teren ten porasta las liściasty, z przewagą buczyny. Spacerując ścieżką przyrodniczą składającą się z sześciu przystanków ? tablic poznawali walory przyrodnicze i kulturowe Masywu Ślęży oraz zobaczyli m. in. budki lęgowe popielic - jednego z nielicznych nadrzewnych ssaków występujących w Polsce. Dowiedzieli się również jak orientować się w terenie korzystając z granicznych słupków działowych, a także jakimi kolorami oznacza się pozyskiwane drewno (niebieskim lasy prywatne, czerwonym ? lasy państwowe oraz zielonym ? lasy w parkach narodowych). Ponadto jeden z przewodników, pokazał im średnicomierz (klupę), który służy leśnikom do mierzenia miąższości (objętości) drewna okrągłego, kłód. Przy przystanku nr 5 ? Ptaki Ślęży weszli już na teren Rezerwatu krajobrazowo-­geologiczno-archeologicznego ?GÓRA ŚLĘŻA?. Dochodząc do szczytu Ślęży zobaczyli ponadto STAROŻYTNY WAŁ KULTOWY.

Szczyt Ślęży ? charakterystyczny element krajobrazu przyciągająca wędrowców, jeszcze w czasach pogańskich (ok. 2500 lat temu) była miejscem kultu religijnego. Nazwa Góry Ślęża pochodzi od słowiańskiego wyrazu ?ślęg? (wilgoć). Na najwyższym szczycie Przedgórza Sudeckiego, zaliczanego do Korony Sudetów i wyrastającego ponad 500 m. z niemal równinnego krajobrazu zobaczyli m. in. kościół filialny pw. Narodzenia NMP z 1852 r.., Dom Turysty im. Romana Zmorskiego z 1908 r.(niestety nieczynny), budynek telewizyjnej stacji nadawczej Ośrodka Wrocławskiego TVP z masztem anteny nadawczej o wysokości 136 m. z 1972 r. i kilkumetrowy krzyż postawiony przez leśników w 2020 r. Po odpoczynku młodzi kamiennogórzanie podziwiali piękny krajobraz okolic Ślęży oraz podeszli, obok śladowych ruin zamku książęcego Bolka II Małego, niebieskim szlakiem do 15-metrowej żelbetowej wieży widokowej na szczycie Ślęży, z której mogli podziwiać przepiękny okoliczny krajobraz. Po zrobieniu sobie pamiątkowego zdjęcia przy starożytnej rzeźbie kultowej NIEDŹWIEDZICY powrócili żółtym szlakiem turystyczny na Przełęcz Tąpadła

Po dojściu do parkingu i pożegnali się z prowadzącymi zajęcia edukacyjne Wiesławem Pazganem oraz Radosławem Sosnowskim, którym podziękowali za bardzo mile spędzony czas. W drodze powrotnej zatrzymali się jeszcze na ?małe co nie co? w świdnickim McDonaldzie i pełni niezapomnianych wrażeń z bardzo udanej wycieczki w urokliwym Masywie Ślęży powrócili do Kamiennej Góry.

Młodzi turyści zdobyli ponadto w trakcie wycieczki po 20 pkt do Odznaki Turysta Przyrodnik oraz po 7 pkt. do Górskiej Odznaki Turystycznej.

Opiekunami młodzieży byli Adam Nowak ? wychowawca klasy oraz Jerzy Rubach ? Przodownik Turystyki Górskiej i Instruktor Ochrony Przyrody PTTK.