Udane dwudziestolecie

Historia benedyktynów w Krzeszowie to niewiele ponad 20 lat przypadających na okres między wojnami światowymi. O działalności zakonu w tym okresie opowiedział dzisiaj (środa, 8 czerwca) Krystian Michalik.

Spotkanie odbyło się w Muzeum Tkactwa w Kamiennej Górze. K. Michalik pokazał prezentację oraz pamiątki po benedyktynach. Wśród prezentowanych dokumentów (w wersji elektronicznej) znalazł się plan zachodniego skrzydła klasztoru, który chcieli wybudować zakonnicy. Plan nie został zrealizowany.

Zakonnicy pojawili się w Krzeszowie w czerwcu 1919 roku. Oficjalnie początek ich obecności datowany jest na 2 lipca. Zakon w 1923 roku przejął budynki i 4,5 hektara gruntów w zamian za zobowiązanie do wybudowania szkoły. Umowę zrealizował w 1936 roku po ustabilizowaniu sytuacji finansowej. W 1924 roku w Krzeszowie erygowano opactwo. Pierwszym opatem, dopiero w 16 głosowaniu, wybrano ojca Alberta. Był to najmłodszy (30 lat) opat w Niemczech.

Dewizą zakonu jest hasło Módl się i pracuj. W Krzeszowie benedyktyni, w pierwszej parafii w Europie, wprowadzali znaną dzisiaj liturgię. Uczyli miejscowych m.in. łaciny. Zakon był samowystarczalny. Miał gospodarstwo na terenie dzisiejszego Jawiszowa. W 1930 roku benedyktyni odbudowali hełm kościelnej wieży. W 1935 ufundowali 7 nowych dzwonów, odnowili również ikoną Matki Bożej Łaskawej. Dzięki ich pracy zachowało się wiele informacji o dziejach Krzeszowa we wcześniejszych wiekach.

Trudno określić dokładną datę rozstania zakonu z Krzeszowem. W 1940 benedyktyni stracili klasztor, ale kilku z nich nadal przebywało na tym terenie. W 1945 roku, po zakończeniu wojny, w Krzeszowie pozostało tylko 5 zakonników, którzy mieli obywatelstwo inne niż niemieckie. Ostatni z nich pracował w Krzeszowie aż do lat 70-tych XX wieku.