Ścigałem Iwana Groźnego

Zapraszamy na projekcję dokumentu pt. ?Ścigałem Iwana Groźnego?  w środę,  11 czerwca 2014, o godz. 18.00, do Zamku Książ w Wałbrzychu (Sala Kinowa). Wstęp jest wolny, jednakże ze względów organizacyjnych prosimy o wcześniejszą awizację swojego udziału w projekcji pod nr tel. 74 66 43 834 (od poniedziałku do piątku w godz. 8.30 ? 15.30) oraz pod adresami mailowymi: [email protected], [email protected]

Premiera filmu w reż. Piotra Melecha miała miejsce w Muzeum Powstania Warszawskiego. Dokument opowiada o Johnie Demjaniuku, ukraińskim strażniku z niemieckiego obozu zagłady Żydów w Treblince. Demjaniuk został oskarżony o to, że w 1943 r. przyczynił się do zamordowania ok. 28 tys. Żydów. W zbieraniu materiału dowodowego ogromną rolę odegrał dr Jacek Wilczur, wieloletni pracownik śledczy Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce. Badacz zgromadził i przekazał do sądu w Jerozolimie blisko 600 stron dokumentów poświadczających m.in. fakt, iż John Demjanjuk popełniał zbrodnie na terenie Polski, w Treblince.
Toczący się kilka lat temu w Monachium proces Johna Demjanjuka oskarżonego o udział w zbrodni ludobójstwa w obozie koncentracyjnym w Sobiborze nie przestaje budzić kontrowersji. Czy ukraiński emigrant wiodący po wojnie spokojne życie w USA pod zmienionym nazwiskiem (przedtem: Iwan Demianiuk) to słynny zbrodniarz wojenny "Iwan Groźny"? Czy ten ponad dziewięćdziesięcioletni staruszek ma na swoich rękach krew kilkudziesięciu tysięcy niewinnych osób?
Wiele wskazuje na to, że TAK. Jak to się stało, że rozpoznany jako strażnik z obozu w Treblince, Demianiuk nie został skazany przez sąd izraelski już 20 lat temu? Jak udowodnić, ze Izrael wypuścił zbrodniarza hitlerowskiego?
Prawda jest o krok. Jej tropem od ponad 20 lat kroczy dr Jacek E. Wilczur.
Jacek E. Wilczur, historyk i politolog, urodzony we Lwowie. W czasie minionej wojny i okupacji Lwowa wraz z grupą dzieci rozbijał i okradał niemieckie wagony towarowe i magazyny wojskowe, otrzymując w ten sposób całą rodzinę. Dwukrotnie aresztowany. Osadzony i skazany na karę śmierci, odbity z więzienia w przededniu egzekucji. Jeden z najmłodszych żołnierzy Jana Piwnika - Ponurego. Dwukrotnie ranny w walkach z Niemcami, dwukrotnie odznaczony Krzyżem Walecznych. Ukończył dwie wyższe uczelnie. Doktorat uzyskał na Wydziale Historycznym UW. Pracował w Głównej Komisji Badań Zbrodni Hitlerowskich w Polsce. Opublikował w kraju i za granicą 23 książki poświęcone II wojnie światowej, ludobójstwu hitlerowskiemu oraz ok. 2000 artykułów, z czego ok. 600 poświęconych jest zagładzie narodów polskiego i żydowskiego, losom więźniów i jeńców wojennych w obozach niemieckich. Wykładowca akademicki - specjalista w zakresie niemcoznawstwa, dziejów Ukrainy i Litwy w latach II wojny światowej.