Kolejny odnaleziony bohater

Na kamiennogórskim cmentarzu odbyła się uroczystość związana z uznaniem grobu jednego z mieszkańców miasta za Grób Weterana. To już jedenasta mogiła oznaczona w ten sposób na kamiennogórskim cmentarzu. Więcej jest tylko we Wrocławiu.

Odnalezieniem informacji o kolejnym weteranie tradycyjnie zajął się Bogdan Adamus, regionalista honorowy obywatel Kamiennej Góry. Na listę Grobów Weterana wpisana została mogiła Kazimierza Bączkowskiego. Dzisiaj przyklejone zostało stosowne tabliczki. W uroczystości, podczas której przypomniano życie pochowanego, uczestniczyła rodzina, samorządowcy, przedstawiciel Instytutu Pamięci Narodowej, młodzież ze szkoły w Marciszowie, uczniowie klasy mundurowej z ZSZiO, podopieczni Powiatowego Ośrodka Wsparcia.

Kazimierz Bączkowski urodził się 21 lutego 1900 roku w powiecie śremskim (miejscowość Krajkowo, gmina Mosina). W latach 1906-1914 uczył się w szkole powszechnej w Krajkowie. Po zakończeniu nauki pracował w warsztacie koszykarskim należącym do ojca. W 1914 roku wstąpił do Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół".
W 1917 roku został powołany do armii niemieckiej. Uciekł z niej w listopadzie 1918 roku i wstąpił do Rad Żołnierskich w Poznaniu. Brał udział w wyzwalaniu miasta i rozbrajaniu Niemców. Następnie brał udział w powstaniu. Walczył z Niemcami m.in. na froncie śremskim, jarocińskim i pod Kępnem. W 1920 roku przeniesiony na front wschodni. 20 czerwca 1920 roku zostaje ciężko ranny w nogę. Ze szpitala wychodzi dopiero 25 lipca 1921 roku. Jako cywil, inwalida wojenny wraca do Jutrosina w powiecie rawickim. Zostaje listonoszem. 13 listopada 1926 roku żeni się z Władysławą Matuszak. W 1928 roku zostaje odznaczony medalem za wojnę polsko-bolszewicką.  Wraca do zawodu koszykarza, wyroby z wikliny sprzedaje w swoich sklepie. Podczas II wojny światowej, wraz z synem, był wieziony w Żmigrodzie. Obaj pracowali m.in. przy instalacjach telegraficznych. W 1945 obaj dostają nakaz pracy w Kamiennej Górze, w urzędzie pocztowym. W 1964 Kazimierz Bączkowski został odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. W 1967 roku przeszedł na emeryturę. W 1972 minister obrony narodowej awansował go na podporucznika. Zmarł 28 grudnia 1983 roku. Został pochowany na cmentarzu w Kamiennej Górze.