aktualne informacje z powiatu kamiennogórskiego

fot. PTSM-JR

W dniu 22 października 2016 roku członkowie Szkolnego Koła Turystyczno-Przyrodniczego przy Szkole Podstawowej nr 2 w Kamiennej Górze, korzystając z poprawy pogody, uczestniczyli w wycieczce krajoznawczo-przyrodniczej organizowanego w ramach cyklu wycieczek „Poznajemy Zabytki i Obiekty Przyrody naszego regionu” dla młodych mieszkańców Kamiennej Góry przez Zarząd Oddziału Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych przy wsparciu finansowym Gminy Miejskiej Kamienna Góra. 



Po przyjeździe do Boguszowa młodzi miłośnicy aktywnego wypoczynku na świeżym powietrzu udali się do rynku, na którym zobaczyli barokowy ratusz z I połowy XVIII w. wzniesiony przez Christophera Köhlera. Budowla je najwyżej położonym ratuszem miejskim w Polsce (na wysokości 592 m.n.p.m.. Po zapoznaniu się z przebiegiem trasy sobotniej wyprawy szlakami turystycznymi Gór Kamiennych żwawo wyruszyli za zielonymi znakami turystycznymi i po opuszczeniu miejscowości dotarli na skraj lasu, gdzie zrobili sobie krótki odpoczynek przeznaczony m.in. na konsumpcję drugiego śniadania.

Od tego miejsca cała trasa wędrówki przebiegała szlakami turystycznymi PARKU KRAJOBRAZOWEGO SUDETÓW WAŁBRZYSKICH utworzonego w 1998 r. na obszarze 6.493 ha oraz otuliną parku o powierzchni 2.894 ha. Pasmo Masywu Dzikowca i Lesistej Wielkiej  uchodzi za najbardziej „dziki”; nie znajdziemy tutaj wprawdzie żadnych zabytków, ale z powodu minimalnego zagospodarowania możemy się na jego obszarze cieszyć najmniej przekształconą przyrodą. Masyw ten oraz okoliczne łańcuchy górskie są pozostałością kopuł, kominów i pokryw wulkanicznych, pierwotnie znajdujących się pod warstwą skał osadowych. Dlatego też stoki gór są strome, wierzchołki kopulaste lub ostre, a doliny głęboko powcinane.

Kontynuując spacer zielonym szlakiem poznawali podstawowe zasady znakowania górskich szlaków turystycznych, ze szczególnym uwzględnieniem znaków zmiany kierunku szlaku. Wędrując leśnymi dróżkami rozpoznawali także niektóre gatunki drzew (m.in. świerk, modrzew, klon, buk, brzoza) rosnące na trasie wycieczki. Przebiegający początkowo łagodnie szlak zaczął powoli, ale systematycznie wznosić się i młodzi wędrowcy wspinali się na pierwsze wzniesienie na trasie DZIKOWIEC MAŁY (696 m.n.p.m.), a po chwili dotarli na punkt widokowy zwany „Łysym drzewem” (757 m.n.p.m.). Stąd mogli oglądać, nieco zamglony, krajobraz położonego u stóp Masywu Dzikowca Boguszowa-Gorc oraz Masywu Chełmca. Spacerując za zielono-niebieskimi znakami turystycznymi dotarli do zalesionego DZIKOWCA WIELKIEGO (836 m.n.p.m.), gdzie zrobili sobie kolejny dłuższy odpoczynek. Na szczycie stoi rogal z drogowskazami turystycznymi, z których uczestnicy wycieczki dowiedzieli się, że kolejne miejsce pośrednie na trasie to Polanka, do której mogą dojść za 30 min., a do kopulastej Lesistej Wielkiej jest około 1 h i 30 min marszu. Po zrobieniu sobie pamiątkowego wspólnego zdjęcia rozpoczęli dalszą wędrówkę wspólnie biegnącymi dwoma szlakami, aby po pewnym czasie już za niebieskimi znakami ostro schodząc w dół dotrzeć do Polanki (683 m.n.p.m.). Na Polance zobaczyli m. in. tablicę informacyjną ŚCIEŻKI EDUKACYJNEJ EKO-ścieżki Parku Krajobrazowego Sudetów Wałbrzyskich, a z drogowskazu umieszczonego na drzewie dowiedzieli się, że do Lesistej Wielkiej pozostała 1 h marszu niebieskim szlakiem. Jednak, aby tam dojść musieli parokrotnie wspinać na kolejne kopulaste wierzchołki oraz schodzić w głęboko powcinane doliny, ale piękny, jesienny krajobraz ukazujący się im ze zdobywanych kolejnych szczytów rekompensował im trudy związane ze wspinaczką.

Dochodząc do Lesistej Wielkiej na chwilę zeszli ze szlaku, aby zobaczyć najciekawszą atrakcję geologiczną Masywu Dzikowca i Lesistej Wielkiej oraz unikatowe w skali kraju SZCZELINY WIATROWE, które powstały wskutek zróżnicowanej odporności skał. Są one grupą kilku podłużnych spękań leżących na zboczu Lesistej Wielkiej, w których zachodzi ciekawe zjawisko cyrkulacji powietrza o względnie stałej w skali roku temperaturze, wdychanego do wnętrza masywu latem i wydychanego zimą. Szczeliny wiatrowe, jako wielka osobliwość przyrodnicza, zostały objęte ochroną prawną jako POMNIK PRZYRODY już w początkach XX w. Jedna z największych pośród nich to podłużny otwór o głębokości ok. 2m., długości ok. 3m. oraz szerokości 0,5m. otoczona jest drewnianymi barierkami.

Po krótkim pobycie przy szczelinie wiatrowej dotarli do najwyższego na trasie sobotniej wędrówki kopulastego wierzchołka LESISTEJ WIELKIEJ (851 m.n.p.m), z którego po odpoczynku czerwono znakowanym Głównym Szlakiem Sudeckim im. dr Mieczysława Orłowicza, który był m.in. członkiem-założycielem Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych, trochę zmęczeni, ale w wesołych nastrojach oraz z niezapomnianymi wrażeniami dotarli do Grzęd Górnych, gdzie zakończyli swoją ponad 17 km. wędrówkę.

Stąd autokarem powrócili do Kamiennej Góry zdobywając również po 21 pkt. do Górskiej Odznaki Turystycznej oraz po 13 pkt. do Odznaki Turysta Przyrodnik.

Opiekę na młodymi adeptami turystyki kwalifikowanej sprawowali Sylwia Czerwińska – opiekunka koła i Jerzy Rubach – Przodownik Turystyki Górskiej oraz Instruktor Ochrony Przyrody PTTK.

Add comment

Pamiętaj aby przestrzegać Regulaminu dodawania komentarzy

Security code
Refresh