Print
fot. via PTSM-JR

W dniu 11 maja 2018 roku uczniowie dwóch klas III a oraz IV d Ze Szkoły Podstawowej nr 1 w Kamiennej Górze wybrali się do Sobieszowa uczestnicząc w pieszej wycieczce krajoznawczo-przyrodniczej w ramach cyklu wycieczek „Poznajemy zabytki i obiekty przyrody”. Cykl ten organizowany jest dla młodych mieszkańców Kamiennej Góry przez Zarząd Oddziału Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych przy wsparciu finansowym Gminy Miejskiej Kamienna Góra.

 

Po przyjeździe autokarem „Zwiedzaczka” na parking „Pod Chojnikiem” żwawo pomaszerowali czerwonym szlakiem ul. Chałubińskiego do KARKONOSKIEGO PARKU NARODOWEGO. Park Narodowy to najwyższa forma prawnej ochrony przyrody w Polsce, a park obejmujący swoim zasięgiem polską część Karkonoszy został utworzony w 1959 roku.

Po dokonaniu opłaty za zwiedzanie Karkonoskiego Parku Narodowego młodzi kamiennogórzanie rozpoczęli swój górski spacer czerwono-czarnym szlakiem turystycznym oraz biegnącą nimi ŚCIEŻKĄ PRZYRODNICZĄ „DO ZAMKU CHOJNIK”. Na trasie ścieżki znajduje się szereg tablic informacyjnych prezentujących walory przyrody ożywionej i nieożywionej, na które wędrujący w tym terenie turyści mogą zwrócić swoją uwagę. Przy rozwidleniu szlaków postanowili swoją wspinaczkę do Zamku Chojnik kontynuować za czerwonymi znakami turystycznymi. W pewnym momencie trasy postanowili zrobić sobie przerwę na drugie śniadanie oraz odpoczynek w specjalnie przygotowanym do tego celu miejscu. Kontynuując górski spacer zatrzymali się m.in. przy granitowej skałce SKALNY GRZYB oraz Na punkcie widokowym, z którego mogli zobaczyć tylko mocno zamglony krajobraz. Stąd szlak doprowadził ich do ciekawych rin średniowiecznego Zamku Chojnik, który został wybudowany w 1355 r. przez Bolka II Małego. Na skalistym szczycie opadającym od południa pionową ścianą powstała kamienna twierdza, choć niewielkich rozmiarów to przez swoje położenie niezwykle trudna do zdobycia. Po śmierci Bolka II wdowa po nim księżna Agnieszka oddała zamek w 1392 roku późniejszemu protoplaście potężnego śląskiego rodu - Gotsche Schoffowi. Zamek pozostał z krótką przerwą w rękach Schaffgotschów do końca swojego istnienia. Zachodnią część nieregularnego czworoboku założenia zajmował budynek mieszkalny, a wschodnią - potężna okrągła wieża. Niewielki dziedziniec od północy i południa broniły mocne mury. Całość wzniesiona została z kamienia. Gotsche Schoff istniejące zabudowania wzbogacił w 1405 roku o kaplicę św.Jerzego i św.Katarzyny, którą umieścił nad bramą wjazdową w wykuszu z czerwonego piaskowca (niedawno częściowo odbudowaną). Podczas wojen husyckich  Schaffgotschowie, mając oparcie w tej niedostępnej twierdzy, łupili podążających szlakiem handlowym kupców oraz okoliczną ludność. Jeszcze w XV wieku warownia została mocno rozbudowana. Od strony północno-wschodniej powstał rozległy zamek dolny o nieregularnym kształcie, który zajęły głównie pomieszczenia gospodarcze. Przy południowym murze była kuchnia, dalej na wschód mieszkania załogi zamkowej, przy murze północno-wschodnim piwnica i dalej sala sądowa. Na środku dziedzińca zamku dolnego wzniesiono kamienny pręgierz. W pierwszej połowie XVI w, powstał wtedy otoczony murami trzeci dziedziniec przylegający do zachodniego muru zamku dolnego. Północną część nowego terenu zajmowało mieszkanie komendanta zamku, na nowym dziedzińcu postawiono również stajnie, a w północnym narożniku była wieża z lochem głodowym. Prawdopodobnie podczas tej rozbudowy zwieńczono wszystkie mury zamkowe renesansową attyką w kształcie półkoli. W 1560 roku od strony północnej całego założenia dobudowano obszerną basteję. Wojna trzydziestoletnia spowodowała, że zamek umocniono od strony najłatwiejszego dostępu fortyfikacjami i dodatkową bramą wjazdową. Kiedy w 1634 roku ścięto Jana Ulryka von Schaffgotscha, zamek został skonfiskowany przez cesarza, jednak w 1649 roku zwrócono go poprzednim właścicielom. Nie przenieśli oni tu swojej stałej siedziby. Gdy 31 sierpnia 1675 roku zamek spłonął od uderzenia pioruna nie  podjęto się już odbudowy. Opuszczona warownia popadła w ruinę. W 1822 r. utworzone zostało schronisko działające do dnia dzisiejszego.

Po wejściu na dolny dziedziniec w zamkowej restauracji mogli odpocząć, zjeść posiłek i dokonać zakupu pamiątek. Następnie udali się na zwiedzanie wnętrz zamkowych oraz wysłuchali informacjo o historii zamku oraz legendy o księżniczce Kunegundzie.

Po zrobieniu sobie, wspólnego, pamiątkowego zdjęcia przy kamiennym pręgierzu, ruszyli w drogę powrotną do Sobieszowa wędrując zielonym szlakiem przez malowniczą PIEKIELNĄ DOLINĘ. Gdzie zobaczyli m. in. „pośladki Kunegundy, która jak głosi legenda rzuciła się z zamkowej wieży w przepastną Piekielną Dolinę. Na straganach przy kasie biletowej KPN dokonali ostatnich pamiątkarskich zakupów.

Po dojściu na parking „Pod Chojnikiem”, wsiedli do autokaru „Zwiedzaczka” i wesołych nastrojach. Umawiając się na kolejną górską eskapadę, powrócili do Kamiennej Góry,”

Podczas turystycznej wyprawy wszyscy jej uczestnicy zdobyli po 9 pkt. do Górskiej Odznaki Turystycznej oraz po 10 pkt. do Odznaki Turysta Przyrodnik.

Opiekunami młodzieży byli: Małgorata Bąk i Marta Malich – wychowawczynie klas, Agnieszka Kurkiewicz i Marcin Tadeusz – rodzice, a młodych miłośników turystyki górskiej poprowadził Jerzy Rubach – Przodownik Turystyki Górskiej i Instruktor Ochrony Przyrody PTTK.